Wanneer je voor een spiegel staat met drie paletten, een twijfelachtige kwast en geen idee van de volgorde van de stappen, eindigt het resultaat al snel in raccoon eyes. Oogmake-up berust op een eenvoudige logica: bereid het ooglid voor, breng de kleuren op de juiste plek aan en teken en definieer de blik. Het beheersen van deze stappen in de juiste volgorde voorkomt de meeste mislukte pogingen, zelfs met basis materiaal.
Primer en oogschaduwbasis: de laag die niemand wil aanbrengen
Het ooglid produceert de hele dag talg. Zonder basis migreert de oogschaduw binnen enkele uren in de plooi, vooral bij warm weer. Het aanbrengen van een oogschaduwprimer voor elke oogschaduw verandert de houdbaarheid en intensiteit van de kleuren radicaal.
Je brengt een minuscule hoeveelheid aan (een rijstkorrel is genoeg voor beide ogen) die je met de vingertop van je ringvinger op het hele beweegbare ooglid tikt, tot aan de wenkbrauw. De primer creëert een licht plakkerig oppervlak dat voorkomt dat de pigmenten uitlopen.
Als je geen speciale primer hebt, kan een concealer in een dunne laag als vervanger dienen. De ervaringen hierover variëren afhankelijk van de huidtexturen, maar het principe blijft hetzelfde: breng nooit oogschaduw aan op een naakt ooglid. Weten hoe je je ogen goed kunt maquilleren begint met deze stap die veel mensen overslaan, en die alles bepaalt.
Oogschaduw: plaatsing van de kleuren volgens de vorm van het oog
De meeste mislukkingen bij oogmake-up komen voort uit een verkeerde plaatsing van de oogschaduw, niet uit een verkeerde kleurkeuze. Slechts drie zones zijn belangrijk: het beweegbare ooglid, de plooi (de natuurlijke plooi erboven) en de wenkbrauwboog.
De regel van de drie zones
- Het beweegbare ooglid ontvangt de belangrijkste tint, die je in één oogopslag wilt zien. Voor beginners werkt een gouden beige of een nude roze op de meeste huidtinten.
- De plooi van het ooglid ontvangt een donkerdere tint, die met een fluffy kwast in veegbewegingen wordt vervaagd. Deze schaduw in de plooi creëert diepte en geeft de blik meer reliëf.
- De wenkbrauwboog ontvangt een lichte touch (lichte, matte of satijnen tint) die de blik naar boven opent.
Kleuren aanpassen aan je iris
Bruine ogen krijgen meer glans met koude tinten: paars, pruim, marineblauw. Blauwe of grijze ogen komen beter tot hun recht met warme tinten zoals koper, oranje of warm bruin. Voor groene ogen creëren bordeaux en donkerroze een scherp contrast.
Als je begint, is het beter om met maximaal twee oogschaduws te werken in plaats van vijf. Een lichte tint op het beweegbare ooglid en een gemiddelde tint in de plooi zijn voldoende voor een schone en gestructureerde uitstraling.
Tightlining en potloodlijn: de blik definiëren zonder te forceren
Vloeibare eyeliner in een kattenoog is spectaculair, maar het is ook de moeilijkste techniek om te beheersen als je begint. Voordat je daar bent, biedt tightlining een discrete en veel toegankelijkere uitkomst.
Tightlining houdt in dat je een potlood tussen de wimpers aanbrengt, direct op de haarlijn, zonder een zichtbare lijn boven het ooglid te tekenen. Je tilt het ooglid lichtjes op met een vinger en vult de ruimtes tussen elke wimper met een bruin of zwart potlood.
Het resultaat geeft de indruk van vollere wimpers zonder enige zichtbare lijn. Voor degenen die verder willen gaan, verbindt het deze kleine stippen in een fijne lijn langs de bovenste wimpers voor een subtiele eyeliner, ver weg van de grafische lijn.
De onderste slijmvlies, een veelvoorkomende valkuil
Het aanbrengen van zwart potlood op de onderste slijmvlies (de waterlijn) sluit visueel de blik. Een beige of huidskleurig potlood op de onderste slijmvlies opent het oog en geeft een meer wakker uiterlijk. Het is een eenvoudige vervanging die de perceptie van de blik verandert, bijzonder nuttig voor kleine ogen of hangende oogleden.
Mascar en wenkbrauwen: de afwerkingen die de blik structureren
De mascara komt als laatste op de ogen. Twee lagen op de bovenste wimpers zijn voldoende. Je brengt de borstel aan bij de wortel van de wimpers en beweegt deze lichtjes in een zigzag omhoog om elke wimper te scheiden en te omhullen. De onderste wimpers krijgen een enkele dunne laag, waarbij je de borstel verticaal houdt om klontjes te voorkomen.
De meest voorkomende fout: de borstel in de tube pompen. Deze beweging duwt lucht in het product, waardoor het opdroogt en klontjes vormt. Draai de borstel binnenin de tube, zonder heen en weer te bewegen.
Wenkbrauwen maken deel uit van de oogmake-up
Ongekamde wenkbrauwen boven bewerkte oogleden creëren een onevenwicht. Een simpele opwaartse borstel met een wenkbrauwborstel, gevolgd door een transparante gel om de vorm vast te zetten, is voldoende om de blik te kaderen.
Voor de dunne plekken imiteert een wenkbrauwpotlood met korte en lichte streken het natuurlijke haar. Vul niet het hele oppervlak in: corrigeer alleen de zichtbare gaten. Een nette wenkbrauw kadert de blik beter dan welke oogschaduw dan ook.
- Borstel de haartjes omhoog met een droge borstel
- Corrigeer de lege plekken met een fijn potlood, met kleine streken in de richting van het haar
- Bevestig met een transparante of getinte gel om de vorm de hele dag te behouden
Oogmake-up bestaat uit vier stappen in de juiste volgorde: basis, oogschaduw, lijn, mascara. De wenkbrauwen sluiten het geheel af. Het is niet nodig om producten op te stapelen of complexe looks te reproduceren om een nette blik te krijgen. Twee goed geplaatste oogschaduws, een potlood aangebracht bij de wortel van de wimpers en een schone laag mascara doen het werk.